Tuesday, March 07, 2006

خودمانی با خدا!

ای با من و پنهان چو دل، از دل سلامت می کنم
تو کعبه‌ای، هر جا روم، قصد مقامت می کنم (مولوی)

آن روز که عهد با ما بستی و "قالوا بلی" شنیدی؛ چُنینت گمان بود که سرکشی عاصی چو من بیاید و آداب بندگی به قرار خود کند نه تو؟
تو را بنده ای چنین گمان بود که قبول طاعتت، چنان که به جبر تجلی نورت بر او بود، به اختیار کدورت معاصیش گزیند؟
آن روز تو را پندار چنین بود که بنده ات روزی به درگاهت چونان عریان شود که ببین. هر چه هستیم اینیم و لاغیر؟ که دعوی خویش به درگاه مولایش برد، آن هم به فضاحت؟ تو را گمان بر این بود که آنچه مکتوم داشتند یکی بیاید و عَلَمَش کند به پیش خلق تا بدانند که چون خدائی دارند؟
خیالت بود یکی آنچه شیخ خرقانی نکرد، آن کند. بی دلیل.*
که محب را چو عصیان در تحبب نبود، محب نام نکردند.
* نقلست که شبی نماز همی کرد، آوازی شنود که: هان بوالحسنو خواهی که آنچه از تو می دانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند؟ گفت: ای بار خدای، خواهی تا آنچه از رحمت تو می دانم و از کرم تو می بینم با خلق بگویم تا دیگر هیچ کس سجودت نکند؟ آواز آمد: نه از تو، نه از من. / تذکرة‌ الاولیا. عطار نیشابوری. باب شیخ ابوالحسن خرقانی.

6 نظر:

Anonymous reyhane نوشته...

در سردر خانقاه ابوالحسن خرقانی چنین نوشته شده بود: هر آنکس که در این سرای وارد شود نانش دهید و از ایمانش نپرسید....

9:54 PM  
Anonymous ما مان امیر مهدی نوشته...

نوشته هایتاه همیشه به فکر وادارم می کند به امید روزی هستم که یقین همدم دلم شود می شود ایا

8:08 AM  
Anonymous feragh نوشته...

دست مریزاد

10:21 AM  
Anonymous جام جان نوشته...

گفتم:صلای ماجرا/مارا نمی پرسی چرا؟
گفتا که پرسشهای ما/بیرون ز گوش است ودهن/
گفتم :ز پرسش تو بحل /باری اشارت را مهل/
گفت از اشارت های دل /هم جان بسوزد هم بدن/
عذر تقصیر مرا از حضور بپذیرید.ظاهرا آف لاین من نمیرسد درگیر بودم کمی .حالا به روزم.

1:31 PM  
Anonymous سینا نوشته...

مطلت فوق العاده ای بود. موفق باشید

11:55 AM  
Anonymous ش نوشته...

چقدر آن پاورقی...
هی خدا...

8:52 AM  

Post a Comment

خانه >>